Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, νομίζω ότι οφείλω και εγώ να ξεκινήσω με τη θέση απέναντι στην επίθεση που υπέστη ο συνάδελφός μας Βουλευτής κ. Κουμουτσάκος. Θέλω να πω ότι καταδικάζουμε απερίφραστα τη θρασύτατη επίθεση από φασιστοειδή στον Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας συνάδελφο κ. Κουμουτσάκο.

Η επίθεση αυτή αποδεικνύει το πόσο επικίνδυνο είναι το παιχνίδι πατριδοκαπηλίας που παίζεται τις τελευταίας ημέρες με αφορμή, αλλά όχι κατ’ ουσία και κατ’ αιτία, των παλαιοτέρων δηλώσεων του Υπουργού Παιδείας.

Ο κ. Φίλης σήμερα ξεκαθάρισε, ως Υπουργός Παιδείας, τι θεωρεί ως απόφαση της Βουλής και τι υπηρετεί. Οι αντιδράσεις, όμως, δεν τροφοδοτήθηκαν από την πραγματική του τοποθέτηση. Οι αντιδράσεις τροφοδοτήθηκαν με ανήθικο και αντιδεοντολογικό τρόπο από την παραποίηση των δηλώσεών του αλλά και από την απαράδεκτη απαίτηση της Αντιπολίτευσης να μην έχει κανείς το δικαίωμα της προσωπικής γνώμης.

Ήθελα, λοιπόν, να σας θυμίσω ότι η γαλλική αστικοδημοκρατική επανάσταση στηρίχθηκε στο δικαίωμα διατύπωσης ελεύθερης γνώμης. Ο ευρωπαϊκός πολιτισμός στηρίζεται στην ελευθερία του λόγου. Σε αυτήν την Ευρώπη δεν χωράει ο φασισμός. Η άποψη σαφώς και χωράει.

Οι Έλληνες αδελφοί μας, οι Πόντιοι και οι Πόντιες, οι οποίοι στελέχωσαν το εργατικό και αριστερό κίνημα της χώρας μας υπερασπίστηκαν αυτό το δικαίωμα, δηλαδή, το δικαίωμα της γνώμης, το δικαίωμα της εργασίας, το δικαίωμα της ελευθερίας. Δεν σας χαρίζουμε αυτήν την πορεία. Δεν μπορείτε να υπηρετήσετε, να υπερασπιστείτε εσείς σήμερα εκ των υστέρων καπηλεύοντας -αν θέλετε- την πατριωτική τους διάθεση, τα δικά τους συμφέροντα.

Μπορούμε, όμως, να δώσουμε μαζί τη μάχη για τον δημοκρατικό αγώνα ζωής της κοινωνίας μας κόντρα στα φασιστοειδή. Διαπιστώσατε τι περίεργες εκτροπές μπορούν να γίνουν. Η βία είναι εχθρός της κοινωνίας μας και η απολογία των οπαδών της βίας, νομίζω θα συμφωνήσουμε όλοι, πρέπει να δοθεί ενώπιον της δικαιοσύνης.

Στο νομοσχέδιο αυτό, όμως, ακούσαμε και πάρα πολλά πράγματα εκτός πραγματικότητας και οφείλω να το πω ακόμα και στη συζήτηση επί των άρθρων. Δεν υπάρχει, αγαπητοί φίλες και φίλοι, κανένα περιεχόμενο στο νομοσχέδιο που να αφορά τον ΦΠΑ στα σχολεία, τη φορολογία των αγροτών, την αναμόρφωση του ασφαλιστικού, τις κατασχέσεις πρώτης κατοικίας.

Πολλά κόμματα της αντιπολίτευσης, σχεδόν όλα, αλλά και πολλοί Βουλευτές, χρησιμοποίησαν αυτά τα στοιχεία στην ομιλία τους. Το μόνο που μπορούμε να συμπεράνουμε είναι ότι η απουσία πολιτικής πρότασης εκ μέρους σας, είτε επί του νομοσχεδίου είτε επί της πρότασης αναμόρφωσης και ανασυγκρότησης της Ελλάδας, σας οδηγεί να χρησιμοποιείτε στην τοποθέτησή σας και στην επιχειρηματολογία στοιχεία τα οποία παραποιούν την πραγματικότητα.

Παραποιήθηκε, επίσης, η πραγματικότητα όσον αφορά τα προαπαιτούμενα. Σαφέστατα. Το επαναλαμβάνουμε: Προαπαιτούμενα που ψηφίστηκαν από τη συντριπτική πλειοψηφία των Βουλευτών τον Αύγουστο περιέχονται στο νομοσχέδιο, όπως το θέμα του πετρελαίου των αγροτών, το θέμα της στελέχωσης του ΣΔΟΕ, το θέμα των υποθέσεων του ΣΔΟΕ.

Και ξαφνικά από το παράθυρο μπήκε και θέμα Σκουριών, γιατί, λέει, η πλειοψηφία των μέσων ενημέρωσης δημοσιοποιεί ότι υπάρχει απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας. Να μου δημιουργηθεί φυσιολογικά ένα ερώτημα;

Κύριοι συνάδελφοι της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, επιτρέψτε μου –βέβαια, κύριε Αρβανιτίδη, δεν είναι ο κ. Μανιάτης εδώ, αλλά απευθύνομαι και σε εσάς και δικαιούστε να απαντήσετε- τα μέσα μαζικής ενημέρωσης καθορίζουν την πολιτική σας ή εσείς καθορίζετε τι λένε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης;

Είναι ένα δίλημμα που πολλά χρόνια προσπαθούμε να καταλάβουμε ιδιαίτερα για το χώρο του ΠΑΣΟΚ. Ποιος κάνει κουμάντο, εσείς στους εκδότες ή οι εκδότες σε εσάς ή συναποφασίζετε τι θα δημοσιεύσετε; Έχει σημασία μήπως το ότι κάποια επιχειρηματικά συμφέροντα του «Χρυσού» είναι ίδια με κάποια επιχειρηματικά συμφέροντα εκδοτών; Αναρωτιέμαι, δεν είμαι σίγουρος, θα ήθελα να μου απαντήσετε.

Και ερωτώ: Αφού εμπιστεύεστε τόσο πολύ τα μέσα ενημέρωσης, όπως και η κ. Ιγγλέζη είπε, όταν τα μέσα ενημέρωσης δημοσιοποιούν άποψη του Προέδρου του ΣτΕ ότι δεν υπάρχει απόφαση, την οποία και καταθέτω στα Πρακτικά, εσείς ποια μέσα ενημέρωσης εμπιστεύεστε: Αυτά που σας συμφέρουν για να κάνετε πολιτική ή αυτά που συμφωνείτε να δημοσιεύουν κάτι, για να γίνεται πολιτική;

Εγώ, όμως, θα ήθελα να ρωτήσω κάτι άλλο: Ποια είναι η πραγματική πολιτική όσον αφορά τις Σκουριές; Μήπως είναι πραγματικό πολιτικό θέμα το πώς αντέδρασαν οι Υπουργοί Περιβάλλοντος από το 2012 μέχρι τον Ιανουάριο του 2015 στις πολλαπλές εκθέσεις επιθεωρητών περιβάλλοντος που πιστοποιούσαν παραβίαση των περιβαλλοντικών όρων στις Σκουριές; Μήπως αυτό δεν είναι ένα πραγματικό πολιτικό περιβαλλοντικό θέμα; Η ουσία της νομοθεσίας και της τήρησής της, η ουσία της ποιότητας περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής δεν είναι πολιτικό θέμα, αγαπητοί συνάδελφοι; Είναι πολιτικό θέμα τι φήμη δημοσιεύει μια εφημερίδα, αλλά δεν είναι πολιτικό θέμα εάν μια επένδυση υλοποιεί και τιμά τους περιβαλλοντικούς όρους με τους οποίους εγκρίθηκε;

Διότι αυτό είχαμε μέχρι τώρα στην περίπτωση των Σκουριών. Είχαμε μια επένδυση η οποία πρότεινε περιβαλλοντικούς όρους, εγκρίθηκε με τον τρόπο που εγκρίθηκε, πολύ σύντομα μόλις διορίστηκε ο κ. Παπακωνσταντίνου και δεν τους τηρεί. Τι έπρεπε, λοιπόν, να κάνει η πολιτεία; Να μην ελέγχει την εφαρμογή της νομιμότητας; Προτείνετε, δηλαδή, να έχουμε μια δημόσια διοίκηση η οποία δεν θα ελέγχει και δεν θα εφαρμόζει τη νομιμότητα; Μας εγκαλείτε, επειδή ελέγχουμε τους περιβαλλοντικούς όρους, που ένας Υπουργός του ΠΑΣΟΚ θέσπισε εν μια νυκτί;

Ούτε καν αυτούς δεν υλοποιούν, λοιπόν, στην περιοχή και εκμεταλλεύονται την ανάγκη εργασίας στην περιοχή, την οποία και εμείς αντιμετωπίζουμε με πολύ μεγάλη προσοχή και θα επιλύσουμε μαζί με τους ντόπιους πολίτες προς όφελος της περιοχής όμως, όχι εις βάρος του περιβάλλοντος. Γιατί αυτό, εάν θέλετε, συνάδει με τη λογική της αειφορίας, την οποία καταθέσαμε και στην πρόταση πολεοδομικής παρέμβαση για τη Δραπετσώνα. Δεν μπορούμε να υποτιμούμε την ποιότητα ζωής, τις συνθήκες του περιβάλλοντος, τους φυσικούς πόρους, με μόνο στόχο να γίνει ανάπτυξη. Αυτή δεν είναι ανάπτυξη, αυτή είναι καταστροφή.

Επιτρέψτε μου να πω, όμως, μιας και μιλάμε επί των άρθρων, και κάποια συγκεκριμένα ζητήματα για τα άρθρα τα οποία κατατέθηκαν στο σημερινό νομοσχέδιο.

Ενεργειακή πενία, άρθρο 25. Κύριε Υπουργέ, προφανώς και συμφωνούμε για το σχέδιο δράσης για την αντιμετώπιση της ενεργειακής πενίας. Όμως, είναι ένα σχέδιο το οποίο πρέπει οπωσδήποτε να συνδεθεί με το δίκτυο κοινωνικής προστασίας που πρέπει να δομηθεί σε όλη την Ελλάδα, στο οποίο δεν μπορεί να είναι απέξω προφανώς και η Αυτοδιοίκηση. Γιατί ενεργειακή πενία είναι και τα άτομα με ειδικές ανάγκες που δεν μπορούν να έχουν ρεύμα για τα συστήματα υποστήριξης της αναπνοής, παραδείγματος χάρη, είναι και οι υπερήλικοι και είναι και μια σειρά από συμπατριώτες μας που έχουν ως ανάγκη ζωής την ενέργεια και πρέπει και αυτά να είναι στο σχέδιο. Πρέπει, όμως, πολύ γρήγορα να υλοποιηθεί το σχέδιο σε συνεργασία με τους αυτοδιοικητικούς και με τους κοινωνικούς χώρους.

Δεύτερο ζήτημα, στο οποίο θέλω να αναφερθώ, είναι το εθνικό σχέδιο αποβλήτων. Δεν είναι δυνατόν να μην υλοποιηθεί ένα σχέδιο αποβλήτων το οποίο να έχει κύρωση και να μην είναι συνδυασμένο το περιφερειακό με το εθνικό. Αυτοί που διαμαρτύρονται για την έλλειψη, για τη σύνδεση σήμερα του εθνικού με το περιφερειακό, δεν ήταν όλοι αυτοί οι οποίοι συνεννοούνταν με τους Υπουργούς για να κάνουν μέσω της διυπουργικής των ΣΔΙΤ τα κλειστά συμβόλαια, που μοίραζαν την Ελλάδα σε πακέτα για να κάνουν μεγάλα εργοστάσια, άχρηστα εν πολλοίς γιατί ήταν υπερδιαστασιολογημένα; Αυτή δεν ήταν η συμφωνία με την κεντρική ηγεσία και μάλιστα πολλές φορές μια συμφωνία που είχε και οικονομικό κόστος; Μας πειράζει τώρα να υπάρχει συμβατότητα; Νομίζω ότι πρέπει να συμφωνήσουμε και επ’ αυτού.

Τέλος, θα αναφερθώ πολύ σύντομα στο άρθρο 10, στα δικαιώματα των ελεγκτών.

Κύριε Υπουργέ, έχουμε καταθέσει μαζί με τον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ την πρόταση, ώστε στην περίπτωση των δικαιωμάτων πρόσβασης στον κατάλογο ενεργειακών ελεγκτών να περιλαμβάνονται όλοι οι απόφοιτοι ΑΕΙ μηχανικοί, διότι οποιοσδήποτε αποκλεισμός ή περιορισμός, όπως παραδείγματος χάρη των μηχανικών περιβάλλοντος ή των μηχανικών ενεργειακών πόρων, θα δημιουργούσε στρεβλώσεις στην αγορά. Νομίζω ότι η πρόσβαση όλων των μηχανικών σ’ αυτή τη δυνατότητα θα μπορούσε να λύσει πολλά προβλήματα.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Παρακολουθείστε την δευτερομιλία εδώ

Print Friendly, PDF & Email