Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριοι Υπουργοί,

η σημερινή συζήτηση είναι πράγματι πολύ σημαντική για το Ελληνικό Κοινοβούλιο, γιατί η νομική κατοχύρωση του δικαιώματος στο γάμο για όλα τα ζευγάρια ανεξαρτήτως φύλου, είναι μια πολύ σημαντική αλλαγή στη χώρα μας. Έχει προκαλέσει μεγάλο ενδιαφέρον, αλλά έχει αναδείξει και μεγάλες αντιθέσεις και μέσα στην ελληνική κοινωνία και μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Και οφείλω να πω, εισαγωγικά, ότι έχει ανασύρει «σκοταδιστικές» αντιλήψεις, και μέσα στη Βουλή, που οφείλουμε ο προοδευτικός και δημοκρατικός κόσμος να τις αντιμετωπίσει, όπως είχαμε εντοπίσει και στη συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων επτά μήνες πριν.

Η συζήτηση αυτή έχει οδηγήσει σε μια αποκάλυψη, κρίσιμη για την πολιτική ζωή της χώρας μας, ένα μεγάλο ρήγμα στην κυβερνητική παράταξη που πατάει σε πολλές βάρκες, παραπλανώντας μεγάλα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας.

Το νομοσχέδιο επιχειρεί να ικανοποιήσει τη βασική συνταγματική πρόβλεψη της ισότητας στη χώρα μας όσον αφορά στο δικαίωμα στο γάμο. Και αυτή η επίλυση οφείλει να σεβαστεί και να προστατεύσει τα ανθρώπινα δικαιώματα που σαφώς δεν μπαίνουν σε δημοψηφίσματα, αλλά και τα δικαιώματα του παιδιού, ένα θέμα στο οποίο είμαστε πάρα πολύ ευαίσθητοι και όπως θα δείτε στην κατεύθυνση αυτή θα καταθέσουμε και συγκεκριμένες προτάσεις τροπολογιων και βελτιώσεις που είναι σοβαρές μεταρρυθμίσεις. Φαίνεται, όμως, ότι αυτήν τη συζήτηση για τις μεταρρυθμίσεις δεν την αντέχει η Νέα Δημοκρατία, γιατί ήδη αμφισβητείται η συνοχή της.

Το νομοσχέδιο έρχεται να ικανοποιήσει βασικές απαιτήσεις του κράτους δικαίου που άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν λυσει πολύ νωρίτερα. Άρα είναι μια συζήτηση που αφορά στο ευρωπαϊκό κεκτημένο. Ο διχασμός της Νέας Δημοκρατίας αποδεικνύει ότι ένα μεγάλο τμήμα της ξεκάθαρα τοποθετείται κατά του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Παρά τα ελλείμματα -του νομοσχεδίου- που είναι πολλά -θα τα συζητήσουμε και στη συνέχεια, τα έχει θέσει και η εισηγήτρια μας-, το νομοσχέδιο έρχεται να απαντήσει σε μια βασική υποχρέωση της πολιτείας. Οφείλουμε ως πολιτεία να εξασφαλίσουμε την ισοτιμία στον γάμο για όλα τα ζευγάρια ανεξαρτήτως φύλου, αλλά και να διασφαλίσουμε όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτό, δηλαδή γονεϊκά, κληρονομικά, ασφαλιστικά, προνοιακά, εργασιακά.

Δεν καλούμαστε να κατοχυρώσουμε δικαιώματα για κάτι που θα γίνει, αλλά για κάτι που ήδη υπάρχει. Δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια για υφιστάμενες οικογένειες με παιδιά όπου ο μη βιολογικός γονέας είναι αόρατος από τον νόμο, αλλά πολύ συχνά αόρατα είναι και τα παιδιά. Ή για γονείς που δεν απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα, αλλά και παιδιά στην κοινωνία μας που δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα με άλλα παιδιά, για παιδιά που έχουν γεννηθεί στο εξωτερικό που δεν μπορούν -και θα μπορέσουν επιτέλους- να πάρουν την ελληνική ιθαγένεια και δεν θα χάνουν τους δεσμούς τους με τους γονείς τους κάθε φορά που επισκέπτονται τη χώρα τους. Γιατί γάμοι που έχουν εκτελεστεί στο εξωτερικό, αλλά και η σχέση παιδιού γονέα δεν αναγνωρίζονται στην Ελλάδα.

Εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία θα είμαστε συνεπείς. Θα στηρίξουμε ακόμα και ένα τμήμα της μεταρρύθμισης που ήδη έχουμε προτείνει κοινοβουλευτικά. Προφανώς δεν θα προσβάλλουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα για να αναδείξουμε τον διχασμό της Κυβέρνησης. Γιατί το γνωρίζουμε όλοι και όλες ότι με την ψήφο του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, αλλά και με την ψήφο άλλων προοδευτικών κομμάτων αυτή η μεταρρύθμιση θα γίνει. Γιατί χωρίς την ψήφο του ΣΥΡΙΖΑ αυτή η μεταρρύθμιση δεν θα γινόταν και αυτό πρέπει να καταγραφεί.

Τα ανθρώπινα δικαιώματα και το Σύνταγμα είναι πάνω από τις κομματικές επιδιώξεις. Εμείς το ξέρουμε. Κύριε Σκέρτσο, η παράταξή σας δεν το εφαρμόζει.

Η Νέα Δημοκρατία δεν έχει την επάρκεια να κάνει προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, δεν έχει την επάρκεια -και θα φανεί στην ψηφοφορία του νομοσχεδίου- να ικανοποιήσει βασικά δικαιώματα, βασικές συνταγματικές προβλέψεις, τη συνταγματική επιταγή της ισότητας. Ο ψευδεπίγραφος εκσυγχρονισμός και ο φιλελευθερισμός τους σταματά στις εξαγγελίες και τα μεγάλα λόγια. Εμείς, όμως, θα το στηρίξουμε, γιατί είναι βήμα προόδου, είναι βήμα άρσης διακρίσεων.

Είναι προφανές ότι το νομοσχέδιο εντάσσεται στον πυρήνα αυτού που λέμε κράτος δικαίου, αλλά δεν είναι συγχωροχάρτι και ούτε θα επιτρέψουμε να είναι συγχωροχάρτι για τη Νέα Δημοκρατία και τον κ. Μητσοτάκη. Να το πούμε ξεκάθαρα; Ο κ. Μητσοτάκης έχει στόχο να μειώσει και να υποβαθμίσει τις δημοκρατικές λειτουργίες και το κράτος δικαίου στην Ελλάδα. Για ποιον λόγο; Για να εξυπηρετήσει το σχέδιο και τα συμφέροντα που τον έφεραν στην εξουσία. Γιατί το σχέδιό τους δεν αντέχει την ισοτιμία, τη διαφάνεια, τις ανεξάρτητες αρχές, την ισχυρή πολιτεία. Πώς αλλιώς θα μπορούσε ο κ. Μητσότακης να υλοποιήσει το βασικό του σχέδιο, που είναι ένα εκτεταμένο πλιάτσικο στη δημόσια και στην ιδιωτική περιουσία, που οδηγεί την Ελλάδα στις πρώτες θέσεις της ακρίβειας και στις τελευταίες θέσεις όσον αφορά τη Δημοκρατία και το κράτος δικαίου, στις τελευταίες θέσεις της αγοραστικής δύναμης και στις πρώτες της φτωχοποίησης και της υποβάθμισης των νοικοκυριών, που δεν τα βγάζουν πέρα;

Την προηγούμενη Τετάρτη πέρασε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ένα σημαντικό ψήφισμα με ευρύτατη πλειοψηφία, ψήφισμα τεσσάρων πολιτικών ομάδων, ένα ψήφισμα καταπέλτης για τη χώρα μας. Τι καταγράφει το ψήφισμα; Φυσικές και προφορικές απειλές, καταχρηστικές αγωγές κατά δημοσιογράφων και μάλιστα από υψηλά ιστάμενους πολιτικούς και από το περιβάλλον του Πρωθυπουργού.

Απειλές για την πολυφωνία των μέσων ενημέρωσης, καθώς η ιδιοκτησία τους κατανέμεται σε ένα μικρό αριθμό ολιγαρχών, με αποτέλεσμα τη δραματική υποβάθμιση ορισμένων θεμάτων, όπως το ίδιο το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου.

Παράνομη χρήση λογισμικού παρακολούθησης, όπως το Predator εναντίον πολιτικών, στρατιωτικών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών.

Εργαλειοποίηση του όρου «απειλή για την εθνική ασφάλεια» για να πάρει την ΕΥΠ υπό την εποπτεία του ο κ. Μητσοτάκης,

Έλλειψη προόδου στη διαλεύκανση της δολοφονίας Καραϊβάζ,

Το σκάνδαλο της λίστας Πέτσα,

Πιέσεις και προβληματική λειτουργία ανεξάρτητων αρχών, όπως η Αρχή για τη Διασφάλιση του Απορρήτου των Επικοινωνιών, ή η Αρχή για την Προστασία Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, εκφοβισμό δικαστικών λειτουργών, όπως η Ελένη Τουλουπάκη και ο Χρήστος Ράμμος,

Έλλειψη αμεροληψίας στην έρευνα για τα Τέμπη, άρνηση του Κοινοβουλίου να κάνει έρευνα για πολιτικά πρόσωπα, όπως ζήτησε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελική Αρχή για τη σύμβαση 717,

Έλλειψη προόδου στις έρευνες για το ναυάγιο στην Πύλο,

Υπερβολική χρήση βίας από την Αστυνομία. Τι άλλο να πούμε;

Για εμάς το ψήφισμα αυτό δεν αποτέλεσε κεραυνό εν αιθρία. Η Κυβέρνηση επέλεγε να απαξιώσει τις σοβαρές παραβιάσεις. Το ψήφισμα είναι απλώς καταγραφή όσων διαδραματίζονται στην πατρίδα μας τα τελευταία χρόνια.

Η Ελλάδα έχει τη χαμηλότερη κατάταξη από οποιαδήποτε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον παγκόσμιο δείκτη ελευθερίας του τύπου, η τραγική θέση «107». Μήπως είναι, όμως, ψέμα ότι η πρόσφατα δημοσιευθείσα ετήσια έκθεση της Ελληνικής Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών για το 2022 αποκάλυψε -και κύριε Σκέρτσο θέλουμε μια απάντηση- ότι χιλιάδες υποθέσεις εισαγγελικών εντολών για απόκτηση πρόσβασης σε επικοινωνίες, δηλαδή για διασυνδέσεις-παρακολουθήσεις, για λόγους εθνικής ασφάλειας, δεν είχαν αναφερθεί ως όφειλαν στην Ανεξάρτητη Αρχή από την ΕΥΠ, αλλά και από την Διεύθυνση Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας, την Αντιτρομοκρατική; Γιατί άραγε δεν εφαρμόζεται ο νόμος στη χώρα μας;

Ενώ ο Πρόεδρος της ΑΔΑΕ, ο κ. Ράμμος, στον πρόλογο της έκθεσης κάνει αναφορά σε σοβαρές αντιθεσμικές παρεμβάσεις μέσω των οποίων αμφισβητήθηκε η ανεξαρτησία της ίδιας της Αρχής, αλλά και για απειλητικούς υπαινιγμούς ότι θα ετίθετο θέμα άσκησης ποινικών διώξεων εις βάρος των μελών και του προσωπικού της Αρχής αν ασκούσαν τις ευθύνες τους, την υποχρέωσή τους, τη συνταγματικά κατοχυρωμένη υποχρέωση τους!

Τη συνεχιζόμενη επιδείνωση του κράτους δικαίου δεν καταγγέλλουν και οι δεκαεπτά οργανώσεις που απευθύνθηκαν στην κ. Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ζητώντας άμεσες ενέργειες από την Commission;

Η ίδια κατάσταση δεν αποτυπώνεται και στην έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας, σύμφωνα με την οποία η χώρα μας κατρακύλησε οκτώ θέσεις, από την πεντηκοστή πρώτη στην πεντηκοστή ένατη και για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια γινόμαστε αντικείμενο άμεσης παρακολούθησης για τα ζητήματα αυτά;

Αντί, όμως, η Κυβέρνηση και οι Βουλευτές της να κινητοποιηθούν για ζητήματα που προσβάλλουν την πατρίδα μας για να αλλάξει αυτή η εικόνα, επιδίδονται σε έναν αγώνα υποβάθμισης και απαξίωσης του ψηφίσματος. Φτάνουν δε στο σημείο και ο ίδιος ο κ. Σκέρτσος να κατηγορήσει τους Έλληνες Ευρωβουλευτές ως ανθέλληνες.

Και ζητώ, κύριε Σκέρτσο, να αποσύρετε τώρα, εδώ, δημόσια, αυτόν τον χαρακτηρισμό. Τον αποσύρετε; [αρνητικό νεύμα κ. Σκέρτσου]

Οι υπόλοιποι τριακόσιοι είκοσι οκτώ, κύριε Σκέρτσο, που ψήφισαν το ψήφισμα αυτό τι είναι, παραπλανημένοι ή ανθέλληνες;

Αντί να καταθέσετε αποδείξεις στο Ευρωκοινοβούλιο που να αποδεικνύουν το αντίθετο, επιτίθεστε –το επιβεβαιώσατε σήμερα με τα Πρακτικά του Κοινοβουλίου- με λέξεις «βρώμικες» και απειλητικές, όπως το κάνατε τότε που κατηγορούσατε τον ΣΥΡΙΖΑ για εθνική εξαίρεση.

Δηλαδή, λέτε στην Έλενα Κουντουρά και στον Κώστα Αρβανίτη, που ήταν εισηγητής του ψηφίσματος, να πουν ψέματα?

Ζητάτε, δηλαδή, από Έλληνες Ευρωβουλευτές να πουν ψέματα για να καλύψουν την Κυβέρνησή σας; Να μην υπερασπιστούν την αλήθεια, να μην υπερασπιστούν τη δημοκρατία, να μην υπερασπιστούν τα δικαιώματα των πολιτών, αλλά να πουν ψέματα.

Και ενώ ξέρετε -το έχω εδώ μαζί μου- ότι στο ψήφισμα υπάρχει συγκεκριμένο άρθρο, το άρθρο 27, το οποίο έγινε με παρέμβαση των Ελλήνων Ευρωβουλευτών της Αριστεράς, έτσι ώστε να μην έχει άμεσες κιάλια σκληρές επιπτώσεις η χώρα μας από τη δική σας ανεπάρκεια. Και τους κατηγορείτε κιόλας. Είστε διπλά ψεύτης και υποκριτής!

Επειδή, όμως, δεν το παίρνετε πίσω και επειδή κάποια πράγματα οφείλουμε να τα ξεκαθαρίζουμε και εφόσον δεν έχετε ανασκευάσει, με υποχρεώνετε να υπερβώ τον κανόνα που έχουμε θέσει, της κοινοβουλευτικής δεοντολογίας. Θα το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ανθέλληνες είναι όσοι δεν υπερασπίζονται τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου. Όσοι προσβάλλουν την Ελλάδα στους διεθνείς φορείς. Όσοι προσβάλλουν τους πολίτες και τις Ανεξάρτητες Αρχές. Όσοι μας έκαναν «μαύρο πρόβατο» στα θέματα δημοκρατίας. Και όσοι ζητούν τώρα από τους Ευρωβουλευτές να πουν ψέματα για να καλύψουν τον κ. Μητσοτάκη.

Μέχρι πού θα φτάσετε; Πόσο μακριά είναι ο κατήφορος του ψευδοεκσυχρονιστή; Και το λέω και για σας προσωπικά κύριε Σκέρτσο.

Η απαξίωση του Ευρωκοινοβουλίου, δυστυχώς και με δηλώσεις του κ. Βορίδη, που χαρακτήρισε το ψήφισμα «ακραίο» και «εμπαθές», μετά την απαξίωση της εισαγγελικής αρχής για τη Σύμβαση 717, αποδεικνύει και κάτι ακόμα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Ότι αυτή η Κυβέρνηση δεν έχει καμία σχέση με το σύνθημα σε αυτή τη χρονική στιγμή; Και είναι μειονέκτημα για την κοινωνία μας και τη δημοκρατία. Φέρνετε αυτό το νομοσχέδιο για να καλύψετε για λίγο την κατακραυγή που στο εξωτερικό αναπτύσσεται για το κράτος δικαίου στην Ελλάδα.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει προοδευτική κατεύθυνση στο νομοσχέδιο. Ήρθε όμως με σημαντική καθυστέρηση. Με αυτή τη νομική ρύθμιση, η χώρα μας ακολουθεί τα πρότυπα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφουγκράζεται τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας για τη δημιουργία συνθηκών ισότητας και συμπερίληψης. Πρόκειται για μια νομοθετική μεταρρύθμιση αναντίρρητα επιβεβλημένη.

Να το ξεκαθαρίσουμε. Οι διατάξεις του νομοσχεδίου χρήζουν βελτίωσης. Πολλές από αυτές τις έχουμε αναφέρει. Κάποιες έχουν κατατεθεί και σε τροπολογίες.

Θέλω, όμως, να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Μπορεί να ακολουθεί αποφάσεις ευρωπαϊκών δικαστηρίων και τις ανάγκες της κοινωνίας, αλλά το νομοσχέδιο αυτό δεν ανήκει στην Κυβέρνηση και δεν τη χαρακτηρίζει.

Για εμάς στον ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτονόητο ότι θα στηρίξουμε τις ρυθμίσεις του, καθώς η άρση των διακρίσεων λόγω φύλου στο οικογενειακό δίκαιο είναι σε σειρά δικών μας μεταρρυθμίσεων που προωθήσαμε τα δύσκολα χρόνια, το 2015-2019, με την επέκταση του Συμφώνου Συμβίωσης, με τη νομική κατοχύρωση της ταυτότητας φύλου, με το δικαίωμα αναδοχής τέκνων από όλους, αλλά και με κατοχύρωση δικαιωμάτων στην εργασία.

Οι αλλαγές που επέφερε ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση στη νομοθεσία της χώρας μας συνέβαλαν στην ωρίμανση της κοινωνίας και στην επίτευξη ενός πιο προοδευτικού θεσμικού πλαισίου. Δεν μπορούμε, όμως, να κρύψουμε ότι τα περισσότερα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας καταψήφισαν τις αλλαγές αυτές που αποδείχτηκαν θετικές και ενσωματώθηκαν στο θεσμικό πλαίσιο, τις έχει αποδεχτεί η κοινωνία μας και βελτίωσαν το κράτος δικαίου στην Ελλάδα. Ομως δεν τις έχετε ψηφίσει!

Έλυσαν προβλήματα, αντιμετώπισαν διακρίσεις και είναι η βάση για το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε μία πρόταση νόμου για την ισότητα στον γάμο δύο φορές, το 2022 και το 2024. Δεν είχαν γίνει αποδεκτή από τη Νέα Δημοκρατία. Και ήταν πιο προωθημένη από το νομοσχέδιο που φέρνετε σήμερα. Αυτό δεν μας στερεί τη δυνατότητα να στηρίξουμε τη σημερινή νομοθετική πρωτοβουλία. Εξάλλου, αντιστοιχεί σε πολλά από αυτά που διεκδικούσαμε.

Όπως αποδείχθηκε από την ακρόαση των φορέων -τους ακούσαμε πολύ καλά-, οι φορείς θέλανε πιο προωθημένες λύσεις. Μίλησαν για στοχευμένες αλλαγές.

Μπορώ να σταχυολογήσω, κύριε Πρόεδρε, ορισμένα από αυτά που ακούστηκαν. Είπαν ότι μια οικογένεια που δίνει αγάπη και φροντίδα στα παιδιά της είναι μια οικογένεια που αυξάνει την ψυχική ανθεκτικότητα, ότι αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ολόπλευρη ανάπτυξη όλων των παιδιών να είναι θεσμικά κατοχυρωμένες και κοινωνικά ορατές όλες οι μορφές οικογένειας, ότι δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς στα παιδιά που μεγαλώνουν σε μία οικογένεια ότι αυτή δεν είναι ιεραρχικά κατώτερη από τις υπόλοιπες και ότι πρέπει να εξασφαλίσουμε σε κάθε άτομο και κάθε οικογένεια, ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού ή του φύλου, ότι έχει τη δυνατότητα να ακμάζει και να ζει τη ζωή της με αυθεντικότητα.

Εμείς τους ακούμε και δηλώνουμε ότι θα σταθούμε στο ύψος της ευθύνης. Γιατί εμείς οι Βουλευτές από όλα τα κόμματα έχουμε την ευθύνη να σταθούμε και απέναντι στον ακροδεξιό λόγο, απέναντι στον σκοταδισμό, να δίνουμε και παιδευτικά μηνύματα στην κοινωνία, να προχωράμε σε πραγματικά συμπεριληπτικές και προοδευτικές τομές. Και πρέπει να συνεχίσουμε και μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου -το γνωρίζουμε- για τη συνεχή και συνεπή εφαρμογή του, για να προχωρήσουν οι αλλαγές και να απεικονιστεί αυτή η αλλαγή της νομοθεσίας πραγματικά στη ζωή.

Όπως σας είπα, έχουμε εντοπίσει αρκετά ζητήματα στο νομοσχέδιο. Βάλαμε πολλά, γιατί είναι πολλά τα οποία προκύπτουν και η αγωνία μας για διακρίσεις που ή δημιουργούνται ή παραμένουν.

Επιλέξαμε να παρέμβουμε σε δύο ζητήματα. Το ένα αφορά στο τεκμήριο γονεϊκότητας, δηλαδή την αναγνώριση της γονεϊκής σχέσης με τα παιδιά που γεννιούνται εντός γάμου, κάτι που δεν αναγνωρίζεται για ένα από τα μέλη της οικογένειας. Αυτό το ζήτημα πρέπει να πω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές της συμπολίτευσης, μπαίνει ξεκάθαρα και από την Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής.

Λέει, λοιπόν, η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής ότι η ρύθμισή σας είναι ατελής. Πρέπει να απαντήσετε. Γιατί δημιουργεί διακρίσεις. Δηλαδή, με τις ρυθμίσεις σας τίθεται το ερώτημα: Μπορεί νομίμως το ομόφυλο ζεύγους γυναικών να προσφεύγει σε διαδικασίες υποστήριξης της αναπαραγωγής, δηλαδή να μπορεί να παρέχει τη συναίνεσή του κατά την κείμενη νομοθεσία; Όχι.

Γίνεται στην περίπτωση γέννησης ενός παιδιού εντός γάμου να εφαρμοστούν όλα τα άρθρα του Αστικού Κώδικα, 1464, 1465, ειδικότερα στο τεκμήριο γονεϊκότητας; Πώς είναι δυνατόν ένα παιδί που γεννιέται εντός γάμου να έχει τυπικά μόνο έναν γονέα; Δεν απαντάτε σε αυτά τα ερωτήματα. Τα βάζει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής.

Χρειάζεται δηλαδή νομοθετική ρύθμιση η οποία θα εξασφαλίζει την προστασία του συμφέροντος του παιδιού. Γι’ αυτό σας είπα ότι εμείς θα έρθουμε να μιλήσουμε για τα δικαιώματα των παιδιών, για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων, αλλά και την ανάγκη ύπαρξης ασφάλειας δικαίου στις σχέσεις συγγένειας, αλλά και στις σχέσεις γονέων και τέκνων.

Οφείλουμε να πούμε βέβαια ότι η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής αναδεικνύει κι άλλα ζητήματα, όπως το ζήτημα άνισης μεταχείρισης των έγγαμων προσώπων, ανάλογα με το αν πρόκειται για ζεύγος γυναικών ή ανδρών, το οποίο έχει να κάνει και με τη συνταγματική υποχρέωση της ισότητας.

Επισημαίνει επίσης στη σελίδα 22 ότι γεννάται προβληματισμός αν με την προτεινόμενη ρύθμιση δημιουργούνται διακρίσεις σχετικά με τους Έλληνες πολίτες στην ημεδαπή. Νομίζω αφορά το άρθρο 11.

Επειδή, λοιπόν, οι ρυθμίσεις του νομοσχεδίου είναι ατελείς και επειδή η πολιτεία οφείλει να επιλύει νομοθετικά τα ζητήματα αυτά και να μην αφήνονται τα θέματα συγγένειας στα δικαστήρια, η τροπολογία που κατέθεσε η Έλενα Ακρίτα καλύπτει κάποια από τα ζητήματα -προφανώς δεν μπορούμε να τα λύσουμε όλα- που έχει βρει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής. Αλλά, τουλάχιστον λύνει το ζήτημα, με ξεκάθαρο τρόπο, της συγγένειας στα ζευγάρια γυναικών.

Δεν ρυθμίζετε αυτό που είναι μπροστά στα μάτια σας εις βάρος των συμφερόντων των παιδιών και δεν τολμάτε να ακολουθήσετε την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς σας καλούμε. Είναι ένα πρώτο βήμα και δε νομίζουμε ότι είναι και πάρα πολύ μεγάλο για να μπορέσετενα το ακολουθήσετε.

Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο ζήτημα το οποίο η Κυβέρνηση δεν είχε την επάρκεια να το θέσει, τα σοβαρά ζητήματα και ελλείμματα που αναδεικνύονται και με αυτό το νομοσχέδιο, αλλά και με την κοινωνική πραγματικότητα στα θέματα της παρένθετης κύησης.

Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι αυτά είναι ελλείμματα που δημιουργήθηκαν από νομοθετήματα της Νέας Δημοκρατίας τα οποία άλλαξαν το θεσμικό πλαίσιο μετά το 2002.

Και ξέρετε τι είναι υποκριτικό; Βουλευτές που τώρα κρατούν μία υποκριτική στάση σε αυτό το νομοσχέδιο -για να μην πω, μια ακροδεξιά στάση- να είναι οι ίδιοι που ευθύνονται για αυτές τις αρνητικές αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο της παρένθετης κύησης. Πόση υποκρισία πια! Γιατί οι αλλαγές που είχαν γίνει από τη ΝΔ δεν διασφαλίζουν τις γυναίκες, αλλά και τα παιδιά που θα γεννηθούν μέσω αυτής της διαδικασίας.

Με βάση λοιπόν τις προτάσεις διεθνών οργανισμών καθ’ όλα αξιόπιστων -δεν πιστεύω, κύριε Σκέρτσο, να τους αμφισβητείτε-, καταθέσαμε δια της Αθηνάς Λινού μία ακόμα τροπολογία, θα έλεγα, μια προοδευτική μεταρρύθμιση προς όφελος των παιδιών και των γυναικών.

Πιστεύουμε, λοιπόν, ότι πρέπει να τεθούν αυστηρότεροι όροι για όλα τα ζευγάρια και για τα ετερόφυλα -να το ξεκαθαρίσουμε αυτό- στο ζήτημα της παρένθετης κύησης. Και αυτό δεν έρχεται καθόλου σε αντίθεση, κύριε Σκέρτσο, με τη νομοθετική πρωτοβουλία μας το 2022 και το 2024.

Το αντίθετο, στην πρόταση αυτή που καταθέτουμε υπάρχει η ανάγνωση της ισότητας, ανεξαρτήτως φύλου. Άρα είμαστε απολύτως συνεπείς με τη δική μας ανάγνωση. Γιατί τα ζητήματα τα οποία έχουν προκύψει -και μην το κρύβετε- έχουν να κάνουν με προβλήματα στην εφαρμογή της νομοθεσίας σε ετερόφυλα ζευγάρια. Και για να μην το κρύψουμε, δεν έχετε ακούσει για το σκάνδαλο της κλινικής των Χανίων; Δεν έχετε ακούσει για την προβληματική διαχείριση του θέματος από την αρμόδια Αρχή ή από τον Πρόεδρο που εσείς παύσατε; Όλα αυτά δεν τα έχετε ακούσει; Μήπως γιατί συνδέονται με δικές σας κομματικές ευθύνες;

Εσείς όμως επιλέγετε να εθελοτυφλείτε, να κουκουλώνετε και αυτό το ζήτημα. Εδώ λοιπόν σας ξεκαθαρίζουμε: Εμείς ως κοινοβουλευτική ομάδα θα υποστηρίξουμε συνολικά και τις δύο τροπολογίες οι οποίες μας εκφράζουν απόλυτα. Εσείς όμως πρέπει να πάρετε θέση. Τις αποδέχεστε ή όχι; Διότι εσείς τώρα πλέον θα ανοίξετε τον ασκό του Αιόλου, αν δεν επιλύσετε κάποια από αυτά τα πραγματικά προβλήματα.

Πέρα όμως από το περιεχόμενο του νομοσχεδίου η δημόσια και η κοινοβουλευτική συζήτηση ανέδειξε και δύο ακόμα σοβαρά ζητήματα πολιτικά άσχετα με το νομοσχέδιο. Και δυστυχώς το προσβάλλουν, γιατί εμείς θέλαμε να συζητήσουμε μόνο για δικαιώματα σήμερα, αλλά και για μεγάλα πολιτικά ζητήματα.

Η κύρια Συρεγγέλα, η εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας αλλά και ο κ. Σκέρτσος στις επιτροπές, μας είπαν ότι η αντίθεση στο νομοσχέδιο είναι κόντρα στις καταστατικές αρχές του Συντάγματος. Αναρωτιόμαστε: Αναφερόταν στον κ. Βορίδη και στους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που δεν θα ψηφίσουν το νομοσχέδιο; Γιατί εμείς θα το ψηφίσουμε, το ξέρετε. Ποιοι πηγαίνουν κόντρα στις συνταγματικές προβλέψεις;

Μας λένε επίσης ότι αν κάποιος δεν συμμορφωθεί, ή μάλλον αν η Ελλάδα δεν συμμορφωθεί με τις αρχές που θέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση, η ευρωπαϊκή νομοθεσία, η ευρωπαϊκή νομολογία, θέτει σε αμφισβήτηση τη θέση και τον ρόλο της Ελλάδας ως κράτος μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας. Αναρωτιόμαστε πάλι: Ο κ. Βορίδης και αυτοί που δεν θα ψηφίσουν ή θα απέχουν, είναι αυτοί που αμφισβητούν την Ελλάδα ως κράτος μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας; Γιατί αυτοί είναι που διαφωνούν και προφανώς κάποια άλλα αντιδραστικά, συντηρητικά και σκοταδιστικά κόμματα.

Δεν έχετε απαντήσει όμως, -και θέλουμε να μας το πείτε, πάρτε τον λόγο μετά μπορείτε και επί προσωπικού- τα επιχειρήματα αυτά ή δεν είναι αληθή ή απευθύνονται στον κ. Βορίδη. Να διαλέξετε. Εγώ σας λέω και αληθή είναι τα επιχειρήματα -σας το λέμε εμείς ως Αξιωματική Αντιπολίτευση- αλλά και απευθύνονται στον κ. Βορίδη. Απευθύνονται σε ένα μεγάλο τμήμα των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Απευθύνονται και στον κύριο Σαμαρά. Και πρέπει να το πείτε ξεκάθαρα. Το πρόβλημα είναι στο κόμμα σας. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα που δυστυχώς ζει η ελληνική κοινωνία.

Ο Υπουργός Επικρατείας ο αντ’ αυτού του κυρίου Μητσοτάκη, όχι απλά λέει ότι δεν θα ψηφίσει το νομοσχέδιο αλλά μάλιστα έχει επιχειρηματολογήσει και υπέρ της αντισυνταγματικότητας. Και αναρωτιέμαι, γιατί δεν είχε έρθει λίγο πριν που συζητήθηκε η αντισυνταγματικότητα του νομοσχεδίου; Πιστεύετε, δηλαδή, ότι ο κ. Βορίδης θα έρχεται στη συνέχεια εδώ στη Βουλη και θα μπορεί με αξιοπιστία να μας μιλάει και να υπερασπίζεται την κυβερνητική πολιτική; Μα πώς; Εφόσον όλη η ελληνική κοινωνία θα ξέρει ότι έχει αντιταχθεί στην κυβερνητική πολιτική και μάλιστα το έχει κουκουλώσει. Δεν ήρθε να μιλήσει εντός του κοινοβουλίου.

Εμείς λοιπόν λέμε ξεκάθαρα. Εδώ είμαστε κύριε Βορίδη. Ορκιστήκαμε πίστη στο Σύνταγμα και ορκιστήκαμε να είμαστε εδώ για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες. Να έρθετε εδώ, να τα πείτε στην ελληνική Βουλή, να ψηφίσετε ξεκάθαρα και να βάλετε θέμα εμπιστοσύνης προς την Κυβέρνηση. Γιατί το θέμα εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση το θέτουν οι Υπουργοί και οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Εδώ έχουμε καταλήξει με τον «άριστο» κ. Μητσοτάκη.

Ρωτάμε λοιπόν ξεκάθαρα: Πόσα μέλη του κοινοβουλίου αμφισβητούν τον ρόλο της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή οικογένεια; Πόσοι Υπουργοί αμφισβητούν τις συνταγματικές υποχρεώσεις της χώρας; Πόσοι Υπουργοί και Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας πιστεύουν ότι δεν πρέπει να υπάρχει ισότητα στο γάμο, ότι δεν πρέπει να έχουν δικαιώματα τα παιδιά, ότι πρέπει να υπάρχουν αόρατοι γονείς και αόρατα παιδιά; Αυτό είναι το ερώτημα που τίθεται σήμερα στην ελληνική κοινωνία.

Και η αλήθεια δεν κρύβεται. Προσπαθείτε να ισορροπήσετε σε πολλές βάρκες και δυστυχώς η πιο μεγάλη είναι της ακροδεξιάς. Γιατί τώρα οι Βουλευτές σας θα πηγαίνουν στους Νομούς και θα λένε στους πολίτες: «Εμείς δεν το ψηφίσαμε, ή εμείς το ψηφίσαμε» για να μπορέσουν να είναι με όλους καλοί. Για ποιο λόγο όμως; Για την ψηφοθηρία. Αυτό όμως είναι μια χυδαία πολιτική επιλογή.

Γιατί έτσι η Νέα Δημοκρατία ανέχεται και κλείνει το μάτι στον σκοταδισμό και αποδεικνύει ότι είναι ένα βαθιά συντηρητικό κόμμα. Και μην επιχειρείτε συμψηφισμούς με την τοποθέτηση της Αντιπολίτευσης ή των άλλων κομμάτων. Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Ψήφο εμπιστοσύνης πήρατε από τη Συμπολίτευση. Η επάρκεια και η σταθερότητά σας εξαρτάται από τη Συμπολίτευση. Δεν εξαρτάται από την Αντιπολίτευση, η οποία έχει τη δυνατότητα να κάνει κριτική, να κάνει τοποθετήσεις, να κάνει προτάσεις, αλλά δεν νομοθετεί, δεν διοικεί. Η Συμπολίτευση έχει αυτή την ευθύνη. Και η Συμπολίτευση έχει την ευθύνη να αποδεικνύει την επάρκεια, τη σταθερότητα και τη στήριξη προς την Κυβέρνηση.

Όλα λοιπόν εδώ θα κριθούν. Γιατί η προτροπή του Πρωθυπουργού -που είναι το δεύτερο μείζον θέμα- προς τους Βουλευτές της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας να απέχουν από την ψηφοφορία, είναι πράγματι πρωτόγνωρη. Κοιτάξτε, δεν μπορεί οι Βουλευτές της Συμπολίτευσης να καλούνται να κρύψουν τη διαφωνία τους στο θέμα της ισότητας στον γάμο με την αποχή.

Να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν κάτι εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς λοιπόν σας το λέμε ότι είτε δεν το ψηφίσουν εντός της Αιθούσης δηλαδή με «Παρών» ή με «Κατά», είτε απέχουν, εκτός αίθουσας, στην κοινωνική συνείδηση και στην πολιτική ιστορία θα έχουν καταγραφεί ότι είναι κατά του νομοσχεδίου της Κυβέρνησης. Δεν μπορούν να κρυφτούν εάν πίνουν καφέ στο κυλικείο, γιατί εκλέχτηκαν για να είναι εντός της ολομέλειας και ορκίστηκαν να το κάνουν αυτό, να αναλαμβάνουν την ευθύνη και να εκπροσωπούν τους πολίτες.

Ας είμαστε λοιπόν ειλικρινείς. Υπάρχει θέμα σταθερότητας της Κυβέρνησης, αν δεν το ψηφίσουν οι Βουλευτές και Υπουργοί και αν Υπουργοί καταψηφίσουν, ψηφίσουν «Παρών» ή απέχουν από ένα νομοσχέδιο της Κυβέρνησης. Και προφανώς το ζήτημα δεν είναι στην Αντιπολίτευση, αλλά είναι στη Συμπολίτευση.

Επειδή όμως εμάς μας ενδιαφέρει η ψήφος των πολιτών κατ’ αρχήν να έχει αξία και δεύτερον η πολιτική να έχει αξία στην Ελλάδα, γιατί με τις δικές σας επιλογές η πολιτική χάνει την αξία της, καταθέτουμε κύριε Πρόεδρε, αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής του νομοσχεδίου.

Γιατί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα και απέναντι στο μεγάλο ερώτημα της σύμπλευσης της χώρας με την ευρωπαϊκή οικογένεια, το κρυφτούλι δεν είναι ανεκτό. Χρειάστηκε ένα νομοσχέδιο με προοδευτικό πρόσημο για να αποκαλυφθεί το πραγματικό πρόσωπο της Κυβέρνησης, που κάθε άλλο παρά κεντρώο είναι, εφόσον λέγεται ότι πάνω από το 1/3 των Βουλευτών καταδικάζει ή αποφεύγει να στηρίξει το νομοσχέδιο.

Το νομοσχέδιο αυτό δείχνει ποια είναι η πολιτική σας ταυτότητα. Αλλά δείχνει, κύριε Σκέρτσο, και ποια είναι η πολιτική πραγματικότητα και όλες αυτές οι σοφιστείες και το προσωπείο περί εκσυγχρονισμού. Δυστυχώς, έλαχε σε εσάς να καταρρίψετε, εσείς που φτιάξατε και φιλοτεχνήσατε αυτό το προσωπείο, το πόσο υποκριτής είστε. Και δυστυχώς είναι και προσωπικό το ζήτημα αυτό, διότι δεν μπορεί άλλα να λες και άλλα να κάνεις.

Σας ζήτησα, κύριε Σκέρτσο, -και ήρθαμε στην επιτροπή- να πάρετε μία ελάχιστη σοβαρή στάση, να πείτε εκ του Βήματος Βουλής ότι οι Βουλευτές υποχρεούνται να τηρούν τη συνταγματική τους υποχρέωση και να έρχονται στη Βουλή. Δεν τολμήσετε να πείτε ούτε αυτό. Ο εκσυγχρονισμός τους, το κεντρώο προφίλ φτάνει μέχρι τα όρια του κομματικού συμφέροντος. Δεν τόλμησε να πει ο Υπουργός ότι είναι υποχρέωση των Βουλευτών να τηρούν τον όρκο τους. Αυτό δυστυχώς είναι μια πολύ άσχημη εξέλιξη για την ελληνική κοινωνία.

Εμείς λοιπόν το ξεκαθαρίζουμε. Χωρίς τη στήριξη των πραγματικά προοδευτικών δυνάμεων του κοινοβουλίου και της κοινωνίας αυτό το νομοσχέδιο δεν μπορεί να περάσει. Και εμείς αισθανόμαστε τιμή να στηρίζουμε τα δικαιώματα, να υπερασπιζόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα, να στηρίζουμε το ευρωπαϊκό κεκτημένο της χώρας μας. Γιατί δεν είμαστε όλοι και όλες ίδιοι, γιατί για μας δεν έχει σημασία η κομματική εξυπηρέτηση και το προσωρινό κομματικό συμφέρον. Έχει σημασία η δημοκρατία, έχουν σημασία τα δικαιώματα. Δεν βάζουμε την καρέκλα μπροστά και δεν θα κάνουμε ποτέ μικροκομματικά τερτίπια. Γιατί για μας ο όρκος μας, το Σύνταγμα, η δημοκρατία και τα δικαιώματα είναι πάνω απ’ όλα.

Η ισότητα δεν είναι θέμα προς συζήτηση. Είναι αδιαπραγμάτευτη. Και όσο κι αν θέλουν κάποιοι να μας κρατάνε πίσω, η κοινωνία προχωρά και εξελίσσεται και γίνεται συμπεριληπτική χάρη και στο ΣΥΡΙΖΑ και στις πρωτοβουλίες του. Και για εμάς είναι παράσημο αυτή η συζήτηση, γιατί εμείς φέραμε τη συζήτηση ως εδώ.

Και επειδή αυτή την περίοδο έχουμε σε εξέλιξη και άλλα σημαντικά θέματα, όπως είναι οι κινητοποιήσεις των αγροτών, όπως είναι οι κινητοποιήσεις των φοιτητών, των μαθητών και όλης της εκπαιδευτικής κοινότητας, οφείλουμε να πούμε ότι δεν είναι μόνο οι κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες και οι κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες της Αριστεράς που πάνε μπροστά την κοινωνία.

Είναι κι οι διεκδικήσεις των πολιτών που πάνε μπροστά την κοινωνία. Είναι οι αγώνες, οι συλλογικότητες, οι κινητοποιήσεις και τα κινήματα. Γιατί με τη διεκδίκηση διασφαλίζονται και τα δημόσια αγαθά και η δημοκρατία. Γιατί με τη διεκδίκηση διασφαλίζεται και η δημόσια παιδεία και η δημόσια υγεία και όλα τα δημόσια αγαθά. Γιατί αυτές είναι οι δικές μας προτεραιότητες και αξίες.

Μένει σε εσάς να τοποθετηθείτε τώρα και να ψηφίσετε όλοι και όλες, για να δούμε τις δικές σας προτεραιότητες.

Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Παρακολουθείστε το σχετικό βίντεο εδώ

Print Friendly, PDF & Email